بررسی نقش اعتیاد به تلفن همراه، تنظیم هیجان و خودکنترلی در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه منطقه ۵ شهر تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش اعتیاد به تلفن همراه، تنظیم هیجان و خودکنترلی در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه منطقه ۵ شهر تهران بود که از میان آن ها ۳۲۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد اهمال کاری تحصیلی، اعتیاد به تلفن همراه، تنظیم هیجان و خودکنترلی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین اعتیاد به تلفن همراه و اهمال کاری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، در حالی که تنظیم هیجان و خودکنترلی رابطه منفی و معناداری با اهمال کاری تحصیلی داشتند. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که این سه متغیر توانستند بخش قابل توجهی از واریانس اهمال کاری تحصیلی را پیش بینی کنند. در میان متغیرهای پیش بین، خودکنترلی بیشترین نقش منفی و اعتیاد به تلفن همراه بیشترین نقش مثبت را در پیش بینی اهمال کاری تحصیلی داشتند.