تکوین الگوی حکمرانی مشارکتی زنان در شکل دهی به معماری فرهنگی شهر: مطالعه موردی شهرهای استان مازندران

این پژوهش با هدف تبیین سازوکارهای مشارکت زنان در حکمرانی شهری و نقش آن در شکل دهی به معماری فرهنگی شهر، با تمرکز بر شهرهای استان مازندران انجام شده است. با توجه به ماهیت اکتشافی موضوع و خلا مطالعات تجربی در این حوزه، پژوهش حاضر از رویکرد کیفی و نظریه داده بنیاد با گرایش گلیزری و مبتنی بر داده های میدانی بهره گرفته است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، مشاهده مشارکتی و بررسی اسناد مرتبط گردآوری شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۲ زن فعال فرهنگی و اجتماعی و ۸ مدیر و کارشناس حوزه شهرسازی و معماری بودند که با استفاده از نمونه گیری نظری انتخاب شدند. تحلیل داده ها به صورت همزمان با گردآوری داده ها و از طریق فرایند کدگذاری داده بنیاد (شامل استخراج مفاهیم اولیه، مقایسه مستمر و شکل گیری مقوله های تحلیلی) انجام گرفت. نتایج نشان می دهد مشارکت زنان در حکمرانی شهری از طریق تقویت شبکه های اجتماعی محلی، بازنمایی ارزش ها و هویت فرهنگی، افزایش حس تعلق اجتماعی و اثرگذاری غیررسمی در فرآیندهای تصمیم گیری شهری، در شکل دهی به معماری فرهنگی شهر نقش معناداری ایفا می کند. بر اساس مقوله های استخراج شده، چارچوبی تحلیلی برای فهم پیوند میان حکمرانی مشارکتی زنان و معماری فرهنگی شهر ارائه شده است که می تواند مبنایی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی شهری با رویکرد عدالت محور و مشارکتی در حوزه معماری و شهرسازی قرار گیرد

کلیدواژه ها:

حکمرانی مشارکتی ، زنان در معماری ، معماری فرهنگی شهری