پهپادهای هوشمند و تحول مفهوم برتری در میدان نبرد
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 68
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASEP02_2930
تاریخ نمایه سازی: 14 تیر 1405
چکیده مقاله:
مفهوم برتری در میدان نبرد، از دیرباز یکی از مفاهیم بنیادین در علوم نظامی و راهبرد دفاعی بوده است. بااین حال، هم آمیختگی دو فناوری راهبردی پهپادهای هوشمند و هوش مصنوعی این مفهوم را به گونه ای بی سابقه دگرگون ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل ابعاد گوناگون این دگرگونی و شناسایی پیامدهای آن برای راهبردهای دفاعی، اخلاق جنگ و نظم امنیتی بین المللی انجام شده است.روش این مقاله از نوع مروری است. یافته های این مرور نشان می دهد که پهپادهای هوشمند، مفهوم برتری را از یک دارایی کمی و مادی به یک قابلیت کیفی، شناختی و شبکه ای تبدیل کرده اند. برتری دیگر به معنای داشتن بیشترین تجهیزات نیست، بلکه به معنای داشتن سریع ترین الگوریتم ها، هوشمندانه ترین شبکه و انطباق پذیرترین سازمان است. در جنگ اوکراین، پهپادهای مجهز به هوش مصنوعی توانسته اند چرخه ی شناسایی تا اصابت را از ساعت ها به چند دقیقه کاهش دهند و با هزینه ای ناچیز، تاثیری معادل یا فراتر از سامانه های گران قیمت ایجاد کنند. این تحول، به معنای دموکراتیزه شدن جنگ افزاری و امکان دسترسی بازیگران غیردولتی و قدرت های متوسط به سطوحی از کارآمدی رزمی است که پیشتر در انحصار ابرقدرت ها بود. همچنین، یافته ها نشان می دهد که برتری از حوزه ی «فضا» به حوزه ی «زمان» کشیده شده و سرعت تصمیم گیری و پردازش اطلاعات، اکنون به اندازه ی قدرت آتش اهمیت دارد. بااین حال، ظهور سامانه های خودران کشنده، چالش های اخلاقی و حقوقی بی سابقه ای را در حوزه ی مسئولیت و کنترل ایجاد کرده است. پهپادهای هوشمند با آسیب پذیری هایی نظیر جنگ الکترونیک، فریب الگوریتم ها و خطر آتش دوستانه نیز مواجه هستند که مدیریت آنها، نیازمند بازنگری در دکترین های نظامی و قواعد حقوق بین الملل است.پهپادهای هوشمند مجهز به هوش مصنوعی، قواعد قدیمی جنگ را بازنویسی کرده اند و مفهوم برتری را از «تعداد» و «دقت» به «توده ی دقیق» منتقل ساخته اند. در این جهان نوین، برتری از آن کسی است که هوشمندانه ترین شبکه را ساخته و سریع ترین الگوریتم ها را پرورانده است. درک این تحول، نه یک انتخاب آکادمیک، بلکه یک ضرورت راهبردی برای هر کشوری است که می خواهد در میدان های نبرد آینده، نه فقط حاضر باشد، بلکه برتر باشد. این پژوهش نشان می دهد که پاسخ گویی به چالش های اخلاقی، حقوقی و امنیتی ناشی از این تحول، مستلزم تدوین چارچوب های نظارتی جدید و بازنگری در نظام های سنتی بازدارندگی و کنترل تسلیحات است
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد حسین م حمدی میانرودی
- دانشجوی کارشناسی، مهندسی دفاعی مخابرات، دانشگاه افسری امام علی(ع)، تهران، ایران
علیرضا محمدی گرمخانی
دانشجوی کارشناسی، مهندسی دفاعی استحکامات، دانشگاه افسری امام علی(ع)، تهران، ایران