کاربرد فناوری های آموزشی در مدیریت کلاس درس ادبیات فارسی برای افزایش تعامل و انگیزه دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی کاربرد فناوری های آموزشی در مدیریت کلاس درس ادبیات فارسی و تاثیر آن بر افزایش تعامل و انگیزه دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع کاربردی با رویکرد توصیفی–تحلیلی و گردآوری داده ها به شیوه پیمایشی و مشاهده کلاسی بود. جامعه پژوهش دانش آموزان دوره متوسطه و دبیران ادبیات فارسی بودند و نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گرفت. برای اجرای مداخله آموزشی، از ابزارهایی مانند تخته هوشمند، محتوای چندرسانه ای (ویدئو و پادکست ادبی)، آزمون های برخط، بازی وارسازی، سامانه های مدیریت یادگیری و فعالیت های تعاملی مبتنی بر تلفن همراه استفاده شد. روند پژوهش شامل طراحی سناریوی تدریس فناورانه، اجرای چند جلسه آموزشی، ثبت میزان مشارکت و دریافت بازخورد از دانش آموزان و دبیران بود. مدل تحلیل مطالب با تکیه بر تحلیل محتوای بازخوردها و تحلیل آماری توصیفی (میانگین، درصد و مقایسه پیش/پس از اجرا) انجام شد. یافته ها نشان داد استفاده هدفمند از فناوری، نظم و مدیریت زمان کلاس را بهبود داده و فرصت مشارکت برای همه دانش آموزان را افزایش می دهد. همچنین تعامل کلامی و نوشتاری در فعالیت هایی مانند خوانش، معنی نویسی، آرایه ها و بحث گروهی رشد معناداری پیدا کرد. نتایج حاکی از افزایش انگیزه درونی به دلیل تنوع روش تدریس، دریافت بازخورد فوری و جذابیت محتوای چندرسانه ای بود. در کنار این مزایا، محدودیت هایی مانند ضعف اینترنت، کمبود تجهیزات و نیاز دبیران به آموزش مهارتی مشاهده شد. در مجموع، فناوری های آموزشی در صورت همسویی با اهداف درس ادبیات و طراحی فعالیت های مشارکتی، می توانند مدیریت کلاس را تقویت کرده و تعامل و انگیزه دانش آموزان را به طور ملموس ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی ، مدیریت کلاس درس ، ادبیات فارسی ، تعامل دانش آموزان ، انگیزه تحصیلی ، چندرسانه ای ، بازی وارسازی.