تبیین نقش آموزش مجازی در بازطراحی فرآیندهای یاددهی–یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش آموزش مجازی در بازطراحی فرآیندهای یاددهی–یادگیری دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق از نوع مروری و مبتنی بر تحلیل منابع علمی و پژوهش های مرتبط در حوزه آموزش مجازی، مدارس هوشمند و یادگیری الکترونیکی بود. داده های پژوهش از طریق بررسی مقالات علمی، مطالعات پژوهشی و منابع معتبر داخلی گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوای توصیفی تحلیل شدند. یافته های تحقیق نشان داد که آموزش مجازی موجب تغییر نقش معلم و دانش آموز، افزایش مشارکت یادگیرندگان، توسعه یادگیری ترکیبی و ارتقای انعطاف پذیری آموزشی شده است. همچنین نتایج بیانگر آن بود که کیفیت آموزش مجازی به عواملی همچون زیرساخت های فناوری، مهارت معلمان، محتوای آموزشی و میزان تعاملات آموزشی وابسته است. یافته ها همچنین نشان داد که آموزش مجازی در کنار فرصت های آموزشی، پیامدهای روانی و اجتماعی مانند کاهش تعاملات حضوری و وابستگی به فضای مجازی را نیز به همراه داشته است. در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که آموزش مجازی به عنوان یکی از ارکان تحول نظام آموزشی، می تواند زمینه بازطراحی فرآیندهای یاددهی–یادگیری را فراهم سازد و در صورت برنامه ریزی مناسب، موجب ارتقای کیفیت و اثربخشی آموزش شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، یاددهی–یادگیری ، مدارس هوشمند ، یادگیری الکترونیکی