تاثیر مدیریت آموزش مبتنی بر بازخورد محبت آمیز بر کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدیریت آموزش مبتنی بر بازخورد محبت آمیز بر کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان انجام شد. مسئله اصلی پژوهش آن است که نوع بازخورد مدیران آموزشی می تواند در بهبود یا تضعیف عملکرد حرفه ای معلمان، به ویژه در حوزه طراحی و تنظیم برنامه درسی، نقش تعیین کننده ای داشته باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل معلمان بود که از میان آنان نمونه ای به شیوه در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته و استاندارد استفاده شد که روایی آن به وسیله نظر خبرگان و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. روند پژوهش بدین صورت بود که ابتدا مبانی نظری مربوط به بازخورد محبت آمیز و برنامه ریزی درسی بررسی شد، سپس داده های میدانی جمع آوری و طبقه بندی گردید. در مرحله تحلیل مطالب و داده ها، از روش های آمار توصیفی و استنباطی، شامل میانگین، انحراف معیار و ضریب همبستگی استفاده شد. یافته ها نشان داد که میان مدیریت آموزش مبتنی بر بازخورد محبت آمیز و کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که هرچه مدیران آموزشی از بازخورد حمایت گرانه، محترمانه و انگیزه بخش بیشتری استفاده کنند، معلمان در تعیین اهداف آموزشی، انتخاب محتوا، پیش بینی روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی، عملکرد مطلوب تری خواهند داشت. در مجموع، بازخورد محبت آمیز به عنوان یکی از مولفه های مدیریت آموزشی اثربخش، می تواند زمینه ارتقای کیفیت برنامه ریزی درسی، افزایش انگیزش شغلی و بهبود کارآمدی حرفه ای معلمان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، بازخورد محبت آمیز ، برنامه ریزی درسی ، کیفیت تدریس ، معلمان ، بهبود عملکرد آموزشی