بررسی نقش دستیارهای هوشمند در کاهش فرسودگی شغلی معلمان

فرسودگی شغلی معلمان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی در دهه های اخیر است که پیامدهای آن شامل کاهش کیفیت آموزش، افت انگیزه شغلی و افزایش ترک خدمت می شود. با گسترش فناوری های هوش مصنوعی و ظهور دستیارهای هوشمند، فرصت های جدیدی برای کاهش فشارهای کاری معلمان ایجاد شده است. این مقاله با رویکرد تحلیلی–مروری، به بررسی نقش دستیارهای هوشمند در کاهش فرسودگی شغلی معلمان می پردازد و نشان می دهد که این فناوری ها می توانند از طریق کاهش بار کاری اداری، بهبود فرایند تدریس و افزایش بهره وری، نقش موثری در ارتقای سلامت شغلی معلمان ایفا کنند. در عین حال، چالش هایی همچون وابستگی فناورانه و مسائل اخلاقی نیز مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، معلمان ، دستیارهای هوشمند ، هوش مصنوعی ، آموزش ، سلامت شغلی