تاثیر استرس روی صحبت کردن زبان آموزان ایرانی دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استرس بر مهارت گفتاری زبان آموزان ایرانی دوره متوسطه انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری بوده و با استفاده از تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های داخلی و خارجی، به بررسی نقش عوامل روان شناختی در عملکرد گفتاری زبان آموزان پرداخته است. نتایج نشان می دهد که استرس زبانی به عنوان یکی از مهم ترین موانع یادگیری زبان دوم، تاثیر منفی و معناداری بر روانی، دقت و اعتماد به نفس گفتاری دارد. همچنین عواملی مانند ترس از اشتباه کردن، نگرانی از ارزیابی منفی، کمبود واژگان و ضعف در مهارت های زبانی از مهم ترین دلایل افزایش استرس در میان زبان آموزان گزارش شده اند. یافته ها بیانگر آن است که محیط های آموزشی آزمون محور و فاقد حمایت روانی، نقش قابل توجهی در تشدید این استرس دارند. در مقابل، استفاده از روش های تدریس تعاملی، ایجاد فضای امن روانی در کلاس و ارائه بازخورد مثبت می تواند به کاهش اضطراب و بهبود مهارت گفتاری کمک کند. در مجموع، نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل عاطفی در آموزش زبان تاکید داشته و نشان می دهد که مدیریت استرس نقش کلیدی در ارتقای عملکرد گفتاری زبان آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

استرس ، مهارت گفتاری ، اضطراب زبانی ، زبان آموزان متوسطه ، یادگیری زبان دوم