واکاوی تجربه زیسته معلمان از تجلی آموزش تخیلی ایگن در کلاس های ابتدایی: یک مطالعه پدیدارشناختی پیرامون یادگیری عمیق

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته معلمان از تجلی آموزش تخیلی ایگن در کلاس های ابتدایی و تبیین نسبت آن با یادگیری عمیق انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در مدارس ابتدایی استان البرز صورت گرفت. مشارکت کنندگان پژوهش ۱۵ نفر از معلمان دوره ابتدایی بودند که با نمونه گیری هدفمند از نوع معیار انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری شد و تحلیل آن ها با رویکرد پدیدارشناختی ون مانن انجام گرفت. برای تامین اعتمادپذیری یافته ها از راهبردهایی چون بازبینی مشارکت کنندگان، مرور همتایان، درگیری طولانی مدت با داده ها و ثبت دقیق فرآیند تحلیل استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش تخیلی ایگن در تجربه معلمان، به منزله رویکردی زنده، معناگرا و تحول آفرین ادراک می شود که از طریق روایت مندی، تصویرسازی، شگفتی آفرینی، نمادپردازی، درگیری عاطفی، کاوشگری، بازی مندی، بدنمندی، ارزشیابی رشدمدار و کنشگری خلاق معلم، زمینه تعمیق یادگیری را فراهم می سازد. معلمان تجربه کرده بودند که به کارگیری ابزارهای شناختی متناسب با ویژگی های تحولی دانش آموزان ابتدایی، موجب افزایش مشارکت فعال، ماندگاری مفاهیم، پیوند دانش با زندگی، تقویت هویت فرهنگی، ارتقای انگیزش درونی و گسترش فهم چندلایه از محتوای درسی می شود. هم چنین نتایج آشکار کرد که آموزش تخیلی، با ظرفیت های برنامه درسی دوره ابتدایی و جهت گیری های تربیتی نظام آموزشی ایران هم سویی معناداری دارد و می تواند محتوای رسمی را به تجربه ای انسانی، لذت بخش و ژرف تبدیل کند. در مجموع، جوهره تجربه زیسته معلمان نشان داد که آموزش تخیلی ایگن، بستر توانمندی برای تحقق یادگیری عمیق، رشد همه جانبه و بازآفرینی خلاق فرآیند تدریس در کلاس های ابتدایی است. بر این اساس، توجه جدی به این رویکرد در برنامه ریزی درسی، توانمندسازی معلمان و طراحی تجربه های یادگیری می تواند افق های تازه ای برای ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی بگشاید.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، آموزش تخیلی ، تجربه زیسته ، رویکرد پدیدارشناختی ، معلمان ، یادگیری عمیق.