تاثیر مشاوره گروهی شناختی-رفتاری بر خودپنداره تحصیلی و قلدری در دانش آموزان دارای افت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشاوره گروهی با رویکرد شناختی-رفتاری بر بهبود خودپنداره تحصیلی و کاهش گرایش به قلدری در دانش آموزان دارای افت تحصیلی دوره متوسطه دوم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری (سه ماهه) بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دارای افت تحصیلی دوره متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۴۰ دانش آموز (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای (هر هفته دو جلسه) تحت مشاوره گروهی شناختی-رفتاری قرار گرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های خودپنداره تحصیلی (لیو و وانگ، ۲۰۰۵) و گرایش به قلدری (ایلین و همکاران، ۲۰۱۱) استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی با نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مشاوره گروهی شناختی-رفتاری به طور معناداری خودپنداره تحصیلی را افزایش و گرایش به قلدری را کاهش داده است. همچنین، این تاثیر در تمام ابعاد قلدری (فیزیکی، کلامی، اجتماعی و الکترونیک) مشاهده شد و نتایج آزمون پیگیری نشان داد که تاثیر مداخله تا سه ماه پس از پایان جلسات پایدار بوده است (۰۵/۰خودپنداره تحصیلی و کاهش گرایش به قلدری در دانش آموزان دارای افت تحصیلی مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس یافته های این پژوهش، به مشاوران مدارس و برنامه ریزان آموزشی پیشنهاد می شود که از این رویکرد گروهی مبتنی بر شواهد به عنوان یک راهکار عملی در مدارس استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

مشاوره گروهی شناختی-رفتاری ، خودپنداره تحصیلی ، قلدری ، افت تحصیلی