رابطه افسردگی با طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار ناکارآمد در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه افسردگی با طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار ناکارآمد در دانشجویان انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجویان موسسه آموزش عالی راهبرد شمال بود که از این میان ۱۶۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های افسردگی بک (BDI-۱۳)، طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ (YSQ-SF)، و نگرش های ناکارآمد ویسمن و بک (DAS) جمع آوری شدند و به وسیله نرم افزار SPSS-۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج همبستگی نشان داد که افکار ناکارآمد و پنج حوزه طرحواره های ناسازگار اولیه با افسردگی رابطه مثبت و معناداری دارند. تحلیل رگرسیون هم زمان نیز نشان داد که ۰.۸۶% از افسردگی افراد نمونه توسط طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار ناکارآمد پیش بینی می شود. همچنین، با توجه به ضرایب بتا به دست آمده، افکار ناکارآمد بیشترین سهم را در پیش بینی افسردگی داشتند و بعد از آن متغیرهای خودگردانی و عملکرد مختل، دگرجهتمندی، گوش به زنگی بیش از حد و بازداری، بریدگی و طرد، و محدودیت های مختل به ترتیب در پیش بینی متغیر ملاک نقش داشتند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به طرحواره های ناسازگار اولیه و افکار ناکارآمد در بروز و شدت افسردگی در دانشجویان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، افکار ناکارآمد ، دانشجویان