تلفیق نظریه «صورت معنادار» و زیبایی شناسی اسلامی در واکاوی نقش های هندسی فرش ایرانی

این پژوهش با هدف واکاوی نقوش هندسی فرش ایرانی در پرتو نظریه «صورت معنادار» کلایو بل و با رویکردی توصیفی-تحلیلی انجام شده است. مسئله اصلی این پژوهش، پاسخ به این پرسش است که ویژگی های دیداری نقوش هندسی فرش در برانگیختن احساس زیباشناختی و بازتاب اندیشه معنوی، جدا از روایت، چیست؟ یافته ها نشان می دهند که نقوش هندسی فرش ایرانی به دلیل تجرید، عدم بازنمایی واقع گرایانه و تمرکز بر ترکیب بندی، رنگ و خط، شرایط «صورت معنادار» را دارا هستند و هندسه به عنوان پل ارتباطی میان نظریه بل و زیبایی شناسی اسلامی، ساختار بصری را سازماندهی می کند. نتایج حاصله حاکی از آن است که این نقوش فراتر از جنبه های تزئینی و صنایع دستی، دارای ارزش زیبایی شناختی خالص هستند و با تکیه بر اصول تقارن و نظم، ضمن انطباق با استانداردهای جهانی زیبایی شناسی، بار معنوی و توحیدی هنر اسلامی را نیز در خود جای داده اند.

کلیدواژه ها:

صورت معنادار ، نقوش هندسی ، فرش ایرانی ، زیبایی شناسی ، کلایو بل