تاثیر روش تدریس طنز محور دیجیتال در میزان یادگیری و انگیرش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش تدریس طنز محور دیجیتال بر میزان یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی بود. مطالعه حاضر یک پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پس آزمون با گروه کنترل(بدون پیش آزمون) بود. جامعه مورد پژوهش دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهرکاج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. نمونه آماری ۲۸ نفر بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون محقق ساخته یادگیری(با پایایی ۰٫۷۹ به روش کودر-ریچاردسون) و پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی هرمنس (با پایایی آلفای کرانباخ ۰٫۸۴ و بازآزمایی ۰٫۸۳) بود. روایی صوری هر دو ابزار توسط کارشناسان تایید شد. برای تحلیل داده ها با توجه به عدم اجرای پیش آزمون، از آزمون تی مستقل استفاده گردید. یافته ها نشان داد که تفاوت معناداری بین میانگین نمرات یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی در دو گروه آزمایش و کنترل وجود ندارد (p>۰/۰۵)؛ بنابراین روش تدریس طنز محور دیجیتال تاثیر معناداری بر میزان یادگیری و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نداشت. محدودیت های پژوهش شامل حجم نمونه کوچک (۲۸ نفر) و عدم اجرای پیش آزمون است که تعمیم پذیری نتایج را با احتیاط مواجه می سازد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس طنز ، محتوای دیجیتال ، میزان یادگیری ، انگیزش پیشرفت تحصیلی