رابطه به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی در آموزش با خلاقیت و خودکارآمدی فناورانه دانشجویان: نقش سواد دیجیتال (مرور نظام مند پژوهش ها)

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در سال های اخیر موجب تحول قابل توجهی در نظام های آموزشی به ویژه در آموزش عالی شده است. استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند زمینه بهبود کیفیت یادگیری، افزایش تعامل دانشجویان با محتوای آموزشی و تقویت مهارت های شناختی را فراهم کند. در این میان، بررسی پیامدهای روان شناختی و آموزشی این فناوری ها از جمله خلاقیت و خودکارآمدی فناورانه اهمیت ویژه ای دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان به کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی در آموزش با خلاقیت و خودکارآمدی فناورانه دانشجویان و تحلیل نقش سواد دیجیتال در این رابطه است. پژوهش حاضر از نوع مرور نظام مند و در زمره مطالعات توصیفی–تحلیلی است. جامعه پژوهش شامل مقالات علمی منتشر شده در پایگاه های علمی فارسی و انگلیسی در حوزه هوش مصنوعی آموزشی، خلاقیت، خودکارآمدی فناورانه و سواد دیجیتال بود که بر اساس معیارهای مشخص انتخاب شدند. داده ها با استفاده از فرم استخراج اطلاعات گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که در بسیاری از مطالعات، استفاده هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی با افزایش خلاقیت و تقویت خودکارآمدی فناورانه دانشجویان همراه بوده است. همچنین سواد دیجیتال به عنوان عاملی مهم در بهره گیری موثر از فناوری های هوشمند معرفی شده است. بر اساس یافته های پژوهش، توسعه سواد دیجیتال در کنار استفاده آگاهانه از ابزارهای هوش مصنوعی می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری در آموزش عالی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، خلاقیت ، خودکارآمدی فناورانه ، سواد دیجیتال ، آموزش عالی