اثربخشی شناخت رفتاردرمانی یکپارچه نگر بر خودپنداره و شفقت به خود دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شناخت رفتاردرمانی یکپارچه نگر بر خودپنداره و شفقت به خود دانش آموزان بود. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است که با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانش آموزان دختر ۱۵ تا ۱۷ سال مقطع متوسطه دوم شهرستان یزد بودند که در بازه زمانی مهر تا آذر سال ۱۴۰۴ در مدارس منتخب شهر یزد مشغول به تحصیل شدند. حجم نمونه به صورت روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب شد. ابزارهای تحقیق مقیاس خودپنداره (الن وی. پیرز و دیل بی. هریس، ۱۹۶۴)، پرسشنامه شفقت به خود (ریس و همکاران، ۲۰۱۱)، و درمان شناختی رفتاری یکپارچه شده (کایون، ۲۰۱۹) بودند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد درمان شناختی رفتاری یکپارچه شده موجب افزایش خودپنداره و شفقت به خود دانش آموزان شد. بنابراین می توان نتیجه گرفت درمان شناختی رفتاری یکپارچه شده در افزایش دو متغیر وابسته روش موثری است و در طرح ریزی رویکردهای درمانی برای این گروه از دانش آموزان ثمربخش است.

کلیدواژه ها:

خودپنداره ، شناخت رفتاردرمانی یکپارچه نگر ، شفقت به خود