بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انطباق پذیری کاری و انعطاف پذیری روان شناختی معلمین ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی برپذیرش و تعهد بر انطباق پذیری کاری و انعطاف پذیری روان شناختی معلمین ابتدایی بود.روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود.جامعه آماری شامل کلیه معلمین مدرسه دخترانه ابتدایی در شهر ابریشم که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به اشتغال می باشند بود. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود.بدین ترتیب تعداد ۳۰ نفر از معلمین انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هرکدام ۱۵ نفر) گمارش شدند. اطلاعات از طریق مقیاس های انطباق پذیری کاری ساویکاس (۲۰۱۲) و انعطاف پذیری روان شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰) جمع آوری شد. پس از اجرای پرسشنامه ها گروه آزمایش مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را که برگرفته از پروتکل هایز (۲۰۱۱) بود را در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در هر هفته دو جلسه و به مدت یک ماه دریافت کرد. برای آزمون فرضیه ها از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که درمان مبتنی برپذیرش و تعهد بر افزایش انطباق پذیری کاری(۰.۰۵P< ۰۲/۲۷=F) و انعطاف پذیری روان شناختی(۰.۰۵P< ۱۳/۹=F) اثربخش بوده است. بنابراین روش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نقش قابل توجهی در افزایش انطباق پذیری کاری و انعطاف پذیری روان شناختی معلمین داشته است و مشارکت و انگیزش دانش آموزان را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، انطباق پذیری کاری ، انعطاف پذیری روان شناختی ، معلمین ابتدایی