تحلیل مدل رابطه میان مدیریت کلاس مبتنی بر حمایت هیجانی و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری

مدیریت کلاس درس یکی از مهم ترین مولفه های کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری است و در سال های اخیر رویکردهای نوین آموزشی بر نقش حمایت هیجانی معلم در شکل گیری مشارکت فعال دانش آموزان تاکید ویژه ای داشته اند. هدف این پژوهش، تحلیل مدل رابطه میان مدیریت کلاس مبتنی بر حمایت هیجانی و میزان مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی همبستگی و با استفاده از مدل یابی روابط میان متغیرها انجام شده است. در این چارچوب، مدیریت کلاس مبتنی بر حمایت هیجانی به عنوان متغیر پیش بین در نظر گرفته شد که از طریق مولفه هایی مانند ایجاد فضای عاطفی مثبت، همدلی معلم با دانش آموزان، احترام متقابل، کاهش اضطراب آموزشی و تقویت احساس امنیت روانی در کلاس، می تواند بر سطح مشارکت شناختی، رفتاری و عاطفی دانش آموزان اثرگذار باشد. نتایج تحلیل مفهومی و مدل نظری نشان می دهد که هرچه سطح حمایت هیجانی در مدیریت کلاس افزایش یابد، احتمال درگیری فعال دانش آموزان در فعالیت های یادگیری نیز بیشتر می شود. در چنین فضایی دانش آموزان تمایل بیشتری به طرح پرسش، مشارکت در بحث های کلاسی، همکاری در فعالیت های گروهی و پیگیری عمیق تر مفاهیم درسی پیدا می کنند. همچنین حمایت هیجانی معلم می تواند از طریق تقویت انگیزش درونی، افزایش احساس تعلق به کلاس و بهبود روابط اجتماعی در محیط آموزشی، زمینه مشارکت پایدار و معنادار دانش آموزان را فراهم سازد. بر اساس یافته های این مطالعه، مدیریت کلاس مبتنی بر حمایت هیجانی نه تنها به بهبود تعاملات آموزشی کمک می کند، بلکه به عنوان یک راهبرد موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش کارآمدی فرایند تدریس نیز شناخته می شود. بنابراین پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با تاکید بر مهارت های ارتباطی، هوش هیجانی و راهبردهای حمایتی در مدیریت کلاس، شرایطی فراهم آورند که دانش آموزان بتوانند در محیطی امن، پویا و مشارکت محور به یادگیری بپردازند.