فرهنگ گفت وگو درکلاس درس و نقش آن در پرورش تفکر انتقادی

در نظام آموزش عالی معاصر، «فرهنگ گفت وگو» به عنوان بستری بنیادین برای پرورش «تفکر انتقادی» شناخته می شود. با این حال، غلبه رویکردهای آموزشی سنتی و اقتدارگرا، مانع از ایفای نقش فعال دانشجویان در فرآیند یادگیری شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فرهنگ گفت وگو در تقویت تفکر انتقادی دانشجویان و با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان و اعضای هیئت علمی دانشکده های حقوق بوده که داده های حاصل از اسناد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته، با روش تحلیل مضمونی مورد واکاوی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که گذار از مدل «آموزش بانکی» به «گفتمان مشارکتی»، از طریق کاهش سلسله مراتب صلب آموزشی و تشویق به پرسش گری ساختاریافته، تاثیری مستقیم بر ارتقای مهارت های استدلالی و تحلیل های حقوقی دارد. نتایج حاکی از آن است که سکوت مصلحت آمیز، مهم ترین مانع در برابر تفکر نقادانه بوده و نهادینه سازی گفت وگو به عنوان یک اصل در ارزش یابی آموزشی، ضرورتی انکارناپذیر برای اعتلای نظام آموزش حقوقی است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ گفت وگو ، تفکر انتقادی ، آموزش حقوق ، استدلال منطقی ، یادگیری مشارکتی ، نظام آموزش عالی