بررسی رابطه هوش معنوی و بخشودگی با کیفیت زندگی زناشویی در معلمان متاهل دوره ابتدایی شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هوش معنوی و بخشودگی با کیفیت زندگی زناشویی در معلمان متاهل دوره ابتدایی شهر شیراز انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان متاهل دوره ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنها نمون ای به حجم ۲۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد هوش معنوی کینگ، مقیاس بخشودگی زناشویی و پرسشنامه کیفیت زندگی زناشویی استفاده گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و ضرایب همبستگی و همچنین روش های آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین هوش معنوی و بخشودگی با کیفیت زندگی زناشویی معلمان متاهل دوره ابتدایی شهر شیراز رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش معنوی و بخشودگی قادر به پیش بینی کیفیت زندگی زناشویی هستند و این دو متغیر در مجموع حدود ۴۲ درصد از واریانس کیفیت زندگی زناشویی را تبیین می کنند. به علاوه، بررسی مولفه های هوش معنوی نشان داد که مولفه های تفکر انتقادی وجودی و تولید معنای شخصی بیشترین سهم را در پیش بینی کیفیت زندگی زناشویی دارند. بر اساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که تقویت هوش معنوی و بخشودگی در معلمان متاهل می تواند به بهبود کیفیت زندگی زناشویی آنان کمک کند و این موضوع در نظام آموزشی و برنامه های توانمندسازی معلمان باید مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، بخشودگی ، کیفیت زندگی زناشویی ، معلمان ابتدایی ، شیراز.