بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه بر انتقال یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی

آموزش مبتنی بر تجربه یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان در موقعیت های واقعی یا شبیه سازی شده، زمینه یادگیری عمیق، پایدار و کاربردی را فراهم می کند. در این رویکرد، یادگیری از طریق مشاهده، انجام فعالیت، حل مسئله، بازاندیشی و به کارگیری آموخته ها در موقعیت های جدید شکل می گیرد و دانش آموزان نقش فعالی در ساخت دانش و معنا ایفا می کنند. یکی از مهم ترین پیامدهای آموزش مبتنی بر تجربه، افزایش انتقال یادگیری است؛ به این معنا که دانش آموزان می توانند آموخته های خود را در شرایط، موقعیت ها و مسائل جدید به کار گیرند. در دوره ابتدایی، که پایه های یادگیری مادام العمر و مهارت های شناختی، اجتماعی و عملی دانش آموزان شکل می گیرد، بهره گیری از آموزش مبتنی بر تجربه می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه توانایی انتقال دانش داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر تجربه بر انتقال یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و اطلاعات آن از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی معتبر، پایان نامه ها و اسناد پژوهشی داخلی و بین المللی گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر تجربه با افزایش مشارکت فعال، تقویت یادگیری معنادار، رشد تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت، خودتنظیمی، انگیزش درونی و تعاملات اجتماعی، انتقال یادگیری را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که استفاده از فعالیت های عملی، پروژه های آموزشی، بازدیدهای علمی، بازی های آموزشی، فناوری های نوین آموزشی و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، اثربخشی این رویکرد را افزایش می دهد. در مجموع، آموزش مبتنی بر تجربه می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در ارتقای کیفیت آموزش و افزایش توانایی انتقال یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر تجربه ، انتقال یادگیری ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، یادگیری معنادار ، یادگیری فعال ، حل مسئله ، خلاقیت ، فناوری آموزشی ، هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی.