تحلیل و بررسی حذف آموزش مهارت های نرم از برنامه درسی و تاثیر آن بر شکل گیری نسلی باهوش اما فاقد تاب آوری عاطفی

امروزه نظام های آموزشی بیش از هر زمان دیگری بر پرورش مهارت های شناختی و تحصیلی متمرکز شده اند. این رویکرد، گرچه به شکل گیری نسلی با توانایی های تحلیلی بالا انجامیده، اما غفلت از پرورش مهارت های نرم به ویژه مولفه های عاطفی و اجتماعی پیامدهایی جدی در پی داشته است. پژوهش حاضر به بررسی پیامدهای حذف یا کاهش آموزش مهارت های نرم از برنامه های درسی می پردازد و استدلال می کند که این خلا، زمینه ساز شکل گیری نسلی است که از «تاب آوری عاطفی» کافی برخوردار نیست. با تکیه بر چارچوب CASEL در حوزه یادگیری اجتماعی-هیجانی و مفاهیم نوینی مانند مدل SiRAM در آموزش مهارت های حرفه ای، این مقاله نشان می دهد که چگونه حذف مولفه هایی چون خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه از نظام آموزشی، به نسلی منجر می شود که علی رغم موفقیت های علمی و فنی، در مواجهه با چالش های عاطفی و میان فردی دچار آسیب پذیری است. یافته ها حاکی از آن است که بازطراحی برنامه های درسی با رویکردی متوازن و تلفیق نظام مند مهارت های نرم در کنار آموزش های شناختی، ضرورتی انکارناپذیر برای تربیت نسلی متوازن و تاب آور است..

کلیدواژه ها:

مهارت های نرم ، تاب آوری عاطفی ، یادگیری اجتماعی-هیجانی ، برنامه درسی ، سلامت روان ، خودآگاهی ، نسلی باهوش اما فاقد تاب آوری.