مدیریت تداخل بین فمتوسل و ماکروسل

افزایش تقاضا برای ظرفیت شبکه های سلولی و پوشش بهتر در محیط های داخلی، منجر به استقرار فمتوسل ها در کنار ماکروسل های موجود شده است. اگرچه فمتوسل ها راه حلی مقرون به صرفه برای بهبود پوشش و ظرفیت هستند، اما تداخل بین لایه ای به ویژه در مواردی که از طیف فرکانسی مشترک استفاده می شود، چالشی اساسی ایجاد می کند. این تداخل می تواند موجب کاهش کیفیت سرویس (QoS) و نرخ داده برای کاربران هر دو لایه شود. هدف اصلی این پژوهش، ارائه یک روش نوین برای مدیریت تداخل بین فمتوسل و ماکروسل بدون کاهش ظرفیت ترافیکی سیستم است.در این تحقیق، از یک مدل انتشار پیشرفته به نام CrossWave در شبیه ساز Atoll استفاده شده است که قابلیت انعطاف پذیری بالایی در تنظیم پارامترهای محیطی و آنتن دارد. برخلاف روش های مرسوم مانند کنترل توان و اشتراک فرکانس که از مدل های سنتی مانند Okumura یا Hata استفاده می کنند، این مدل امکان شبیه سازی دقیق تر و نزدیک تر به شرایط واقعی را فراهم می کند. با بهینه سازی پارامترهای مدل CrossWave، نقاط کور و نواحی تداخلی به طور موثر شناسایی و کاهش می یابند.یافته های این مطالعه نشان می دهد که استفاده از مدل CrossWave می تواند تداخل بین لایه ای را بدون نیاز به تغییرات فیزیکی پرهزینه یا کاهش ظرفیت شبکه، به طور معناداری کاهش دهد. این روش نه تنها دقت بالاتری در پیش بینی انتشار امواج دارد، بلکه زمان و هزینه های مرتبط با تست های میدانی (Drive Test) را نیز کاهش می دهد. نتایج این پژوهش می تواند توسط اپراتورهای تلفن همراه برای بهینه سازی شبکه های نسل پنجم (۵G) و آینده (۶G) و بهبود کیفیت خدمات به کاربران نهایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فمتوسل ، ماکروسل ، مدل انتشارCrossWave ، شبیه سازAtoll ، بهینه سازی شبکه.