بررسی رابطه بین یادگیری مفاهیم اخلاقی در درس معارف و افزایش هوش هیجانی در دانش آموزان دوره متوسطه اول

با توجه به تغییرات سریع اجتماعی و چالش های رفتاری در دوران بلوغ، توجه به سلامت روان و رشد شخصیتی دانش آموزان اهمیتی دوچندان یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین یادگیری مفاهیم اخلاقی در درس معارف و سطح هوش هیجانی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. هوش هیجانی به عنوان توانمندی در درک، مدیریت و هدایت هیجانات خود و دیگران، نقشی حیاتی در سازگاری اجتماعی دارد. از سوی دیگر، درس معارف با تمرکز بر آموزه های اخلاقی، به دنبال تعالی رفتاری و روانی است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-همبستگی و با هدف بررسی این رابطه در میان جامعه آماری دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی (بر اساس مدل سالووی و مایر) و پرسشنامه خودگزارش دهی میزان یادگیری و درک مفاهیم اخلاقی بود. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین میزان تسلط بر مفاهیم اخلاقی مطرح شده در کتاب های معارف و مولفه های اصلی هوش هیجانی (از جمله خودآگاهی، خودتنظیمی و همدلی) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج حاکی از آن است که آموزش های اخلاقی نه تنها به بهبود رفتارهای اجتماعی کمک می کند، بلکه با تقویت مهارت های شناختی-هیجانی، سطح هوش هیجانی را در این بازه سنی ارتقا می بخشد. این مطالعه پیشنهاد می کند که در برنامه های درسی معارف، از روش های فعال و سناریوهای مبتنی بر حل مسئله اخلاقی برای تقویت مهارت های هیجانی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درس معارف ، مفاهیم اخلاقی ، هوش هیجانی ، دوره متوسطه اول ، رشد شخصیتی