راهکارهای مدیریت یکپارچه پسماند شهری: تجربه شهرهای موفق جهان و کاربست در کلانشهرهای ایران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 89

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ACUC29_073

تاریخ نمایه سازی: 14 تیر 1405

چکیده مقاله:

مدیریت پسماند شهری یکی از چالش های اساسی و پیچیده شهرهای امروزی است که تاثیر مستقیم بر سلامت عمومی، محیط زیست، کیفیت زندگی شهروندان و اقتصاد شهری دارد. با رشد سریع جمعیت شهری، افزایش مصرف گرایی و تغییر سبک زندگی، حجم پسماندهای تولیدی در شهرها به طور چشمگیری افزایش یافته است. بر اساس گزارش بانک جهانی، تولید پسماند جهانی تا سال ۲۰۵۰ به ۳.۴ میلیارد تن خواهد رسید که نسبت به سال ۲۰۱۶ حدود ۷۰ درصد افزایش نشان می دهد.در ایران نیز وضعیت مشابه است. کلانشهرهایی مانند تهران، تبریز، مشهد، اصفهان و شیراز روزانه هزاران تن پسماند تولید می کنند که مدیریت آن با چالش های جدی روبروست. تهران به تنهایی روزانه بیش از ۸۰۰۰ تن پسماند تولید می کند و تبریز با تولید حدود ۱۲۰۰ تن پسماند در روز، نیازمند سیستم مدیریت یکپارچه و کارآمد است. روش های سنتی مدیریت پسماند که عمدتا بر دفن بهداشتی متمرکز بوده اند، دیگر پاسخگوی نیازهای شهرهای امروزی نیستند و باعث بروز مشکلات زیست محیطی، بهداشتی و اقتصادی شده اند.مدیریت یکپارچه پسماند شهری (Integrated Solid Waste Management - ISWM) رویکردی جامع و پایدار است که به جای تکیه بر یک روش واحد، ترکیبی از استراتژی ها و فناوری های مختلف را برای کاهش، بازیافت، بازیابی انرژی و دفع ایمن پسماندها به کار می گیرد. این رویکرد بر اصول سلسله مراتب مدیریت پسماند استوار است: پیشگیری و کاهش تولید، استفاده مجدد، بازیافت، بازیابی انرژی، و در نهایت دفع بهداشتی. شهرهای موفق جهانی مانند سانفرانسیسکو، کپنهاگ، سنگاپور، توکیو و وین با پیاده سازی این رویکرد، توانسته اند نرخ بازیافت بالای ۶۰ تا ۸۰ درصد و نرخ دفن نزدیک به صفر را محقق کنند.این مقاله با هدف بررسی تجربیات موفق جهانی در مدیریت یکپارچه پسماند و ارائه راهکارهای کاربردی برای پیاده سازی این رویکرد در کلانشهرهای ایران، به ویژه تبریز، تدوین شده است. در این مقاله ابتدا وضعیت موجود مدیریت پسماند در ایران بررسی شده، سپس اجزای سیستم مدیریت یکپارچه و تجربیات بین المللی تحلیل می شود، و در نهایت چالش ها و راهکارهای عملیاتی برای کاربست این رویکرد در شهرهای ایرانی ارائه می گردد.

نویسندگان

علی قاسمی خسرقی

کارشناسی مهندسی عمران ، کارمند شهرداری تبریز