نقش پلتفرم های حکمرانی دیجیتال (E-Governance) در تقویت مشارکت اجتماعی و کاهش شکاف ارتباطی میان شهروند و مدیریت شهری

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی نقش پلتفرم های حکمرانی دیجیتال (دولت الکترونیک) در تقویت مشارکت اجتماعی و کاهش شکاف ارتباطی میان شهروندان و مدیریت شهری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-تحلیلی و پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه شهروندان کاربر پلتفرم های دیجیتال شهری در کلان شهرها و همچنین کارشناسان و مدیران حوزه فناوری اطلاعات و برنامه ریزی شهری تشکیل می دهند. ابزار اصلی جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بر مبنای طیف پنج گزینه ای لیکرت است که روایی و پایایی آن مورد سنجش و تایید قرار گرفته است. تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (آزمون های همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری) انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که میان کیفیت تعاملی پلتفرم های حکمرانی دیجیتال و میزان مشارکت اجتماعی شهروندان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، پلتفرم های دیجیتال زمانی در کاهش شکاف ارتباطی موثر واقع می شوند که از ساختار صرفا خدمات محور و پاسخ های کلیشه ای عبور کرده و به سمت بسترهای تعاملی، دوسویه و شفاف حرکت کنند. نتایج نهایی پژوهش آشکار ساخت که مشارکت اجتماعی به عنوان یک متغیر میانجی کلیدی عمل می کند؛ به این معنا که پلتفرم های دیجیتال تنها از طریق فعال سازی مشارکت واقعی شهروندان و ایجاد احساس شنیده شدن و اثرگذاری، می توانند به بازسازی اعتماد عمومی و کاهش فاصله های ارتباطی میان مردم و مدیریت شهری منجر شوند. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که سیستم های بازخورد زنده و تالارهای گفتگوی محله محور در این پلتفرم ها طراحی و مستقر گردند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی دیجیتال ، مشارکت اجتماعی ، شکاف ارتباطی ، مدیریت شهری ، پلتفرم های تعاملی ، اعتماد عمومی