نقش معماری هوشمند در مدیریت شهری

در قرن بیست و یکم، پیوند میان فناوری های دیجیتال و فضای ساخته شده، مفهومی نوظهور به نام معماری هوشمند را پدید آورده است. این معماری نه تنها عملکرد ساختمان را بهینه میکند، بلکه به عنوان یک واحد بنیادین در شبکه پیچیده مدیریت شهری عمل می نماید. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، نقش معماری هوشمند را در مدیریت شهری بررسی کرده و نشان می دهد چگونه این رویکرد به بهینه سازی منابع، ارتقای ایمنی و کاهش اثرات زیست محیطی کمک میکند. یافته ها حاکی از آن است که ساختمانهای هوشمند با تبادل داده هایی با مراکز مدیریت شهری، میتوانند به ارتقای تاب آوری شهری و کیفیت زیست پذیری کمک شایانی نمایند.