مقایسه روش های کودک محور و معلم محور در آموزش دانش آموزان دو زبانه

پژوهش حاضر با هدف مقایسه رویکردهای آموزشی معلم محور و کودک محور و بررسی تاثیر آن ها بر ابعاد مختلف رشد و یادگیری کودکان انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی مروری و بر پایه مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته و داده ها از طریق بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و مطالعات معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. در این پژوهش، دو رویکرد آموزشی از نظر تاثیر بر متغیرهایی همچون خلاقیت، پیشرفت تحصیلی، مهارت های حرکتی، یادگیری عملی، عزت نفس، انگیزه یادگیری و مشکلات رفتاری مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته اند.یافته های پژوهش نشان داد که رویکرد معلم محور با تاکید بر انتقال مستقیم و ساختاریافته اطلاعات، در ایجاد نظم آموزشی، مدیریت کلاس و یادگیری کوتاه مدت موثر است، اما به دلیل محدود بودن مشارکت فعال دانش آموزان، فرصت کمتری برای رشد خلاقیت، استقلال و انگیزه درونی فراهم می کند. در مقابل، رویکرد کودک محور با تاکید بر یادگیری فعال، تجربه محور و توجه به تفاوت های فردی، نقش موثرتری در افزایش خلاقیت، یادگیری عمیق و پایدار، تقویت مهارت های حرکتی، افزایش عزت نفس و کاهش مشکلات رفتاری کودکان دارد.نتایج کلی پژوهش بیانگر آن است که رویکرد کودک محور در مقایسه با رویکرد معلم محور، تاثیر مطلوب تری بر رشد همه جانبه کودکان دارد. با این حال، استفاده متعادل و تلفیقی از هر دو رویکرد، متناسب با شرایط آموزشی و ویژگی های دانش آموزان، می تواند زمینه دستیابی به اهداف آموزشی و تربیتی را به شکل موثرتری فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

رویکرد معلم محور ، رویکرد کودک محور ، مقایسه