بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در بهبود کیفیت فرآیندهای یاددهی و یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در بهبود کیفیت فرایندهای یاددهی و یادگیری انجام شد. با توجه به تحولات گسترده در حوزه آموزش و گسترش ابزارهای دیجیتال، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی به یکی از ضرورت های نظام های آموزشی معاصر تبدیل شده است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، توصیفی تحلیلی است که با استفاده از روش کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. در این پژوهش، منابع علمی داخلی و خارجی مرتبط با فناوری آموزشی، یادگیری الکترونیکی، هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، یادگیری فعال و کیفیت یادگیری مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که فناوری های نوین آموزشی می توانند از طریق متنوع سازی روش های تدریس، افزایش جذابیت محتوای آموزشی، تقویت تعامل میان معلم و دانش آموز، افزایش انگیزه تحصیلی، فراهم کردن زمینه یادگیری فعال و شخصی سازی فرایند یادگیری، موجب ارتقای کیفیت آموزش شوند. همچنین نتایج نشان داد که فناوری های هوشمند، به ویژه هوش مصنوعی، می توانند در تحلیل عملکرد دانش آموزان، ارائه بازخورد، طراحی مسیرهای یادگیری فردی و بهبود ارزشیابی آموزشی نقش موثری داشته باشند. با این حال، استفاده موثر از فناوری های نوین آموزشی نیازمند زیرساخت مناسب، توانمندسازی معلمان، تولید محتوای باکیفیت، رعایت عدالت آموزشی و توجه به ملاحظات اخلاقی است. بر اساس نتایج پژوهش، فناوری زمانی می تواند موجب بهبود واقعی فرایندهای یاددهی و یادگیری شود که به صورت هدفمند، برنامه ریزی شده و مکمل نقش تربیتی معلم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، یاددهی و یادگیری ، کیفیت یادگیری ، هوش مصنوعی ، یادگیری الکترونیکی ، یادگیری فعال.