کاربرد هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی برای یادگیری عمیق و پایدار

ظهور فناوری های نوین هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های آموزشی را از انتقال سنتی دانش به سمت مدل های یادگیری عمیق و پایدار سوق داده است. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش هوش مصنوعی در فرآیند تولید محتوای آموزشی است که منجر به درک مفهومی و ماندگاری دانش در ذهن یادگیرنده می شود. در این مطالعه، با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی از جمله شخصی سازی تطبیقی، ایجاد سناریوهای حل مسئله، و شبیه سازی های تعاملی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با تحلیل لحظه ای عملکرد یادگیرنده، بازخوردهای دقیق و متناسب با سبک های شناختی فردی ارائه می دهد که این امر فراتر از حفظیات، منجر به شکل گیری پیوندهای معنایی و یادگیری پایدار می گردد. همچنین، این مقاله ضمن بررسی ظرفیت های تولید محتوای هوشمند، چالش های اخلاقی و ضرورت حفظ نقش محوری «معلم به مثابه تسهیل گر» را در این گذار تکنولوژیک مورد تاکید قرار می دهد. نتایج حاکی از آن است که تلفیق ابزارهای هوش مصنوعی با طراحی های آموزشی فرهنگ محور، می تواند بستری برای گذار از یادگیری سطحی به یادگیری انتقادی و پایدار فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری عمیق (Deep Learning) ، یادگیری پایدار ، تولید محتوای آموزشی ، شخصی سازی آموزشی ، فناوری های آموزشی ، طراحی آموزشی هوشمند