بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی در طراحی تکالیف شخصی سازی شده بر انگیزه درونی و خودپنداره تحصیلی

در عصر تحول دیجیتال و گسترش بی سابقه فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی، طراحی تکالیف شخصی سازی شده با بهره گیری از هوش مصنوعی به عنوان یکی از رویکردهای نوین و تحول آفرین در آموزش مطرح شده است. این مقاله به بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی در طراحی تکالیف شخصی سازی شده بر انگیزه درونی و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان می پردازد. انگیزه درونی به عنوان نیروی محرکه اصلی یادگیری، نقشی تعیین کننده در میزان تلاش، پشتکار و درگیری شناختی فراگیرنده ایفا می کند و خودپنداره تحصیلی نیز به عنوان مجموعه باورها و نگرش های فرد نسبت به توانایی های تحصیلی خود، پیش بینی کننده قوی عملکرد تحصیلی و بهزیستی روانشناختی است. یافته های این بررسی نشان می دهد که هوش مصنوعی با شخصی سازی تکالیف از طریق تحلیل داده های رفتاری و عملکردی، تطبیق سطح دشواری با توانایی فعلی، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی شده، و طراحی مسیرهای یادگیری منحصر به فرد، می تواند به طور معناداری انگیزه درونی را از طریق ارضای نیازهای خودمختاری، شایستگی و ارتباط تقویت کند. همچنین تکالیف شخصی سازی شده با ارائه تجارب موفقیت مکرر، تقویت باورهای خودکارآمدی و تغییر سبک اسناد، به شکل گیری و تحکیم خودپنداره تحصیلی مثبت کمک می کنند. با این حال، چالش هایی مانند سوگیری الگوریتمی، کاهش تنوع شناختی، وابستگی بیش از حد به بازخورد بیرونی و نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، نیازمند توجه جدی در طراحی و کاربست این سیستم ها هستند

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، تکالیف شخصی سازی شده ، انگیزه درونی ، خودپنداره تحصیلی ، نظریه خودتعیینگری