اقدام پژوهی: چگونه توانستم مشارکت هنرجویان کم فعال را در کلاس مدیریت خانواده افزایش دهم؟

هدف این اقدام پژوهی، بررسی و افزایش مشارکت هنرجویان کم فعال در کلاس درس مدیریت خانواده بود. در جریان تدریس مشاهده شد که تعدادی از هنرجویان علی رغم توانایی های مناسب، در فعالیت های کلاسی، بحث های گروهی و پرسش و پاسخ مشارکت اندکی دارند. این مسئله موجب کاهش پویایی کلاس و محدود شدن فرصت های یادگیری فعال برای برخی هنرجویان شده بود.برای شناسایی علل این مشکل، اطلاعات لازم از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با هنرجویان، مشورت با همکاران، بررسی نتایج ارزشیابی مستمر و مطالعه منابع علمی گردآوری شد. نتایج نشان داد عواملی مانند کمبود اعتمادبه نفس، ترس از اشتباه، خجالتی بودن، انگیزه پایین و استفاده محدود از روش های تدریس فعال در بروز این مشکل نقش دارند.بر این اساس، راهکارهایی مانند استفاده از روش های تدریس فعال (بحث گروهی، بارش فکری، ایفای نقش)، تشکیل گروه های یادگیری، واگذاری مسئولیت به هنرجویان، تشویق مستمر، ایجاد فضای امن روانی و بهره گیری از مثال های واقعی و کاربردی طراحی و اجرا شد. اجرای این راهکارها طی چهار هفته و با نظارت مستمر انجام گرفت.یافته های حاصل از مقایسه وضعیت قبل و بعد از اجرای اقدام ها نشان داد که میزان مشارکت هنرجویان کم فعال به طور قابل توجهی افزایش یافته است. همچنین اعتمادبه نفس، انگیزه، تعامل گروهی و کیفیت یادگیری هنرجویان بهبود پیدا کرده و فضای کلاس به محیطی پویا و مشارکتی تبدیل شده است.نتیجه این اقدام پژوهی نشان داد که به کارگیری روش های تدریس فعال و ایجاد محیط یادگیری حمایت کننده می تواند نقش موثری در افزایش مشارکت هنرجویان و ارتقای کیفیت آموزش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مشارکت کلاسی ، یادگیری فعال ، مدیریت خانواده ، انگیزش ، هنرجویان کم فعال