مقایسه سبک ها ارتباطی و تعاملات درون سازمانی بر اساس تفاوت های نسلی در سازمان های انتظامی

زمینه هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تفاوت های نسلی در سبک های ارتباطی و تعاملات درون سازمانی کارکنان سازمان های انتظامی بود. نوع پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی از نوع علی–مقایسه ای است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان سازمان های انتظامی تشکیل دادند که در سه گروه نسلی X، Y و Z طبقه بندی شدند. حجم نمونه پژوهش ۲۷۰ نفر بود که به صورت کاملا متوازن، شامل ۹۰ نفر از هر نسل انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سبک های ارتباطی و تعاملات درون سازمانی جمع آوری گردید. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و از آمار استنباطی شامل آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، تحلیل واریانس و رگرسیون خطی با استفاده از نرم افزار ۲۶ SPSS بهره گرفته شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین نسل های X، Y و Z از نظر سبک های ارتباطی و تعاملات درون سازمانی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که تفاوت میان تمامی نسل ها معنادار بوده و بیشترین تفاوت بین نسل X و نسل Z مشاهده شد. یافته ها بیانگر آن است که تفاوت های نسلی می تواند بر نحوه برقراری ارتباط و کیفیت تعاملات درون سازمانی کارکنان تاثیرگذار باشد. نتیجه گیری: توجه مدیران به ویژگی های ارتباطی نسل های مختلف و طراحی راهبردهای مناسب برای تقویت تعاملات بین نسلی می تواند در ارتقای اثربخشی سازمانی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

نسل های X ، Y و Z ، سبک های ارتباطی ، تعاملات درون سازمانی ، سازمان های انتظامی