نقش هوش هیجانی و سواد سلامت روان در مدیریت فشار های روانی دانش آموزان سال آخر

دوران نوجوانی و به ویژه سال های پایانی تحصیل در دوره متوسطه، یکی از حساسترین مراحل رشد فردی و اجتماعی محسوب می شود. دانش آموزان در این مقطع، تحت تاثیر فشارهای شدید تحصیلی، انتظارات بالای خانواده و دغدغه های مربوط به آینده شغلی و دانشگاهی قرار دارند. این پژوهش با هدف بررسی نقش دو متغیر کلیدی «هوش هیجانی» و «سواد سلامت روان» در مدیریت و کاهش فشارهای روانی تدوین شده است. رویکرد پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی بوده و بر اساس مبانی نظری روانشناسی مثبت گرا و مدل های مقابله با استرس بنا شده است. یافته های حاصل از مرور ادبیات و تحلیل های کیفی نشان می دهد که هوش هیجانی به عنوان یک ظرفیت درونی، به دانش آموزان کمک می کند تا با شناسایی و تنظیم احساسات خود، واکنش های سازگارانه تری نسبت به استرسورها داشته باشند. از سوی دیگر، سواد سلامت روان به عنوان یک دانش بیرونی و شناختی، به افراد امکان می دهد تا ماهیت اضطراب و فشار روانی را درک کنند، از منابع حمایتی بهره ببرند و انگ زدایی مناسبی نسبت به مشکلات روانی ایجاد نمایند. نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از آن است که ارتقای همزمان مهارت های هیجانی و دانش سلامت روان، می تواند به عنوان یک سپر محافظتی عمل کرده و تاب آوری دانش آموزان سال آخر را به طور چشمگیری افزایش دهد. این مقاله پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی مدارس باید از حالت صرفا علمی خارج شده و بر توسعه مهارت های نرم و سواد روانی تمرکز یابند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، سواد سلامت روان ، فشارهای روانی ، دانش آموزان سال آخر ، مدیریت استرس ، تاب آوری ، سلامت روان.