ارزیابی نقش تعاملات خانه و مدرسه در پیش بینی دستاوردهای تحصیلی دانش آموزان

چکیده این مطالعه به بررسی نقش تعاملات میان نهادهای خانواده و مدرسه به عنوان عوامل پیش بین در میزان دستاوردهای تحصیلی دانش آموزان می پردازد. نقش خانواده و مدرسه در موفقیت تحصیلی دانش آموزان از اهمیت بالایی برخوردار است و هر دو نهاد به طور همزمان بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی تاثیر می گذارند. همانطور که می دانیم خانواده اولین و مهم ترین نهاد زندگی اجتماعی کودک است که نوع رفتار در آن می تواند در شکل گیری عادت ها، انگیزه ها و اندیشه های کودک تاثیر مهمی داشته باشد. مدرسه نیز به عنوان نهاد آموزشی، نقش حیاتی در یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارد. لذا یکی از عوامل و نیازهای اساسی برای پیشرفت تحصیلی فرزندان، ارتباط موثر و مثبت والدین با مدرسه دانش آموز است که از طریق شرکت منظم در جلسات اولیا و مربیان و کلاس های آموزشی برای اطلاع از نیازهای فرزندان امکان پذیر خواهد بود. این دو بنیاد یعنی خانواده و مدرسه هر دو وظیفه تعلیم و تربیت را بر عهده دارند. با توجه به نقش مکمل این دو نهاد، فرض بر این است که هم گرایی میان الگوهای رفتاری خانگی و ساختارهای آموزشی مدرسه، مسیر پیشرفت دانش آموز را تعیین می کند. تحلیل ها نشان می دهد که تعاملات موثر، فراتر از یک همکاری ساده، عاملی تعیین کننده در شکل دهی به هویت تحصیلی و انگیزش دانش آموز است. از سوی دیگر، شناسایی شکاف های ارتباطی به ویژه حالت انفعالی والدین ناشی از عدم آگاهی از روش های حمایتگری بسیار حائز اهمیت است، چرا که این خلاء می تواند اثرات منفی بر عملکرد تحصیلی داشته باشد. یافته های این پژوهش تاکید می کند که تقویت مشارکت فعال والدین و ارتقای سطح آگاهی آن ها، نه تنها از حالت انفعالی جلوگیری می کند، بلکه با ایجاد یک پیوند استراتژیک میان خانه و مدرسه، قابلیت پیش بینی بالایی در بهبود پیامدهای یادگیری و ارتقای سطح نوآوری دانش آموزان دارد. واژگان کلیدی: تعامل خانه و مدرسه، نقش خانواده و مدرسه، موفقیت تحصیلی، دستاوردهای تحصیلی