بررسی اتصال مولکولی فاکتور انعقادی IX با برخی متابولیت های گیاهی به روش داکینگ مولکولی

افراد هموفیلی که کمبود فاکتور هشت دارند، نمی توانند فاکتور ۹ و بدنبال آن آبشار انعقادی را فعال کنند. در این افراد هموفیل، به طور معمول درهنگام بروز خونریزی برای پیشگیری از خونریزی، فاکتورهای انعقادی هشت تزریق می گردد. تعدادی از این بیماران در طول زمان و در اثر دریافت مکرر این فاکتورها شروع به ساختن آنتی بادیهای مهارکننده یا خنثی کننده نسبت به آن ها می کنند. یافتن روشی که بتوان در این افراد هموفیل، فاکتور ۹ را مستقل از فاکتور ۸ فعال نمود نه تنها باعث بهبود بیماری در این افراد می شود بلکه می تواند ایمن باشد و منجر به سنتز مهارکننده ها نشود. در سال های اخیر از روش های مدلینگ قبل از روش های آزمایشگاهی جهت کاهش هزینه ها استفاده شده است. بنابراین استفاده از روش های مدلسازی متابولیت های گیاهی و برهم کنش آنها با فاکتورهای انعقادی از راههای بای پس، می تواند به توقف خونریزی در زمان کمتر با هزینه کمتر و عوارض کمتر منجر شود. هدف از این پژوهش بررسی اتصالات مولکولی فاکتور انعقادی ۹ با متابولیت های گیاهی است. نحوه اتصال یازده متابولیت گیاهی موثر بر انعقاد و اثرگذاری آن بر روی فاکتور ۹ بررسی شد. ابتدا پروتئین فاکتور ۹ انسانی با استفاده از سایت robetta مدلسازی گردید و مدل مناسب با بررسی نقشه راماچاندران، QMEAN و Z-Score تعیین گردید. خواص فارماکینتیک مدل ها و بررسی سطح انرژی با استفاده از سرور YASARA و داکینگ مولکولی با نرم افزار اتوداک انجام شد. با مدل سازی تعامل بین یازده متابولیت گیاهی و فاکتور انعقادی ۹ در سطح اتمی، کوئرستین (Quercetin) بعنوان بهترین متابولیت اتصالی به فاکتور ۹ انعقادی انتخاب شد.

کلیدواژه ها:

هموفیلی ، فاکتور انعقادی ، متابولیت گیاهی ، داکینگ مولکولی