گذار از درآمدهای ناپایدار ساختمانی به درآمدهای پایدار محلی در شهرداری های کوچک

شهرداری های کوچک در ایران با چالش ساختاری وابستگی شدید به درآمدهای ناپایدار ساختمانی مواجه هستند. فروش تراکم، صدور پروانه ساخت و عوارض ناشی از تخلفات ساختمانی، بخش عمده ای از منابع درآمدی این شهرداری ها را تشکیل می دهد که به دلیل ماهیت مقطعی و وابستگی به رونق و رکود بازار مسکن، نه تنها قابلیت برنامه ریزی بلندمدت را از مدیریت شهری سلب می کند، بلکه پیامدهای نامطلوبی نظیر گسترش بی رویه شهرها، کاهش کیفیت زندگی شهری و افزایش نابرابری را به دنبال دارد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از روش کتابخانه ای، به بررسی چالش ها، موانع و راهکارهای گذار از درآمدهای ناپایدار ساختمانی به درآمدهای پایدار محلی در شهرداری های کوچک پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که درآمدهای پایدار محلی نظیر عوارض نوسازی، بهای خدمات شهری، مالیات بر ارزش افزوده و عوارض کسب و پیشه، می توانند جایگزین مناسبی برای درآمدهای ناپایدار ساختمانی باشند، اما استقرار این منابع با موانع ساختاری، قانونی، فرهنگی و مدیریتی متعددی مواجه است. در پایان، راهکارهایی نظیر ممیزی جامع املاک، تنوع بخشی به منابع درآمدی، استفاده از سامانه های هوشمند مالی، آموزش شهروندان و اصلاح قوانین ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

درآمد پایدار ، درآمد ناپایدار ، شهرداری های کوچک ، تراکم فروشی ، مدیریت مالی شهری