بررسی جامع پتانسیل ها و چالش های ادغام هوش مصنوعی مولد در مراحل طراحی مفهومی و مهندسی محصول

فناوری هوش مصنوعی مولد (Generative AI)، به عنوان یکی از پیشرفته ترین و تحول آفرین ترین شاخه های هوش مصنوعی، در حال حاضر این فناوری نوظهور، با توانایی بی نظیر خود در خلق محتوای جدید، بدیع و کاربردی، فرصت های بی سابقه ای را برای نوآوری گشوده است. طراحی مولد از مدل سازی سنتی پارامتریک فراتر رفته و قادر به خلق هندسه های نوآورانه، ارگانیک و بهینه شده است که ممکن است از دید طراحان انسانی پنهان بمانند. مطالعه حاضر به بررسی جامع پتانسیل هوش مصنوعی مولد، با تاکید بر کاربرد LLM ها در طراحی مفهومی و مهندسی محصول، ضمن بحث در مورد تکنیک های کلیدی و چالش های مرتبط می پردازد. این پژوهش با رویکرد ترکیبی (Mixed-Methods) انجام می شود و از نظر ماهیت، میدانی و مشاهده ای است. داده های پژوهش در دو بخش کیفی و کمی گردآوری می شوند. بخش کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مهندسان طراح، مدیران محصول، متخصصان تحقیق و توسعه و مهندسان هوش مصنوعی، و نیز از طریق مطالعه موردی شرکت هایی که از ابزارهای هوش مصنوعی مولد استفاده می کنند، انجام شد. بخش کمی نیز با استفاده از شاخص هایی مانند زمان چرخه طراحی، تعداد تکرارهای طراحی، و میزان بهبود عملکرد محصول پیش و پس از به کارگیری هوش مصنوعی مولد تحلیل می شود. یافته های این مطالعه تجربی نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد، به ویژه مدل های زبانی بزرگ، تاثیر معناداری بر تسریع و ارتقای فرایندهای طراحی مفهومی و مهندسی محصول دارد. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که بهره گیری از هوش مصنوعی در مرحله ایده پردازی، موجب افزایش چشمگیر تعداد مفاهیم طراحی در بازه زمانی مشابه نسبت به رویکردهای سنتی و مبتنی بر قضاوت انسانی شده است.

کلیدواژه ها:

ادغام ، هوش مصنوعی مولد ، طراحی مفهومی ، مهندسی محصول