اثربخشی درمان هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان، بهزیستی روان شناختی و تحمل پریشانی مادران دارای فرزند با سوء مصرف مواد مخدر

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان، بهزیستی روان شناختی و تحمل پریشانی مادران دارای فرزند با سوء مصرف مواد مخدر بود. اعتیاد فرزندان به مواد مخدر از جمله بحران های خانوادگی است که اثرات روانی شدیدی بر والدین، به ویژه مادران، بر جای می گذارد و آنان را در معرض اختلالات عاطفی، افسردگی، کاهش کیفیت زندگی و کاهش تاب آوری قرار می دهد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مادران دارای فرزند با سوء مصرف مواد مخدر در شهر دامغان (۸۵ نفر) بود. از میان این جامعه، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱)، پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (۱۹۸۰) و پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود. گروه آزمایش طی ۱۱ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان هیجان مدار بر اساس پروتکل جانسون (۲۰۰۱) قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) با نرم افزار SPSS-۲۱ انجام شد. یافته ها نشان داد که درمان هیجان مدار به طور معناداری موجب افزایش تنظیم شناختی هیجان، ارتقای بهزیستی روان شناختی و بهبود تحمل پریشانی مادران دارای فرزند با سوء مصرف مواد مخدر شد (p < ۰.۰۵). بر این اساس می توان نتیجه گرفت که درمان هیجان مدار به عنوان یک رویکرد موثر در بهبود سلامت روان مادران در معرض فشارهای روانی ناشی از اعتیاد فرزندان قابل استفاده است.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، تنظیم شناختی هیجان ، بهزیستی روان شناختی ، تحمل پریشانی ، مادران دارای فرزند معتاد.