اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر بازی درمانی فلورتایم بر تعامل اجتماعی و کاهش رفتارهای کلیشه ای در کودکان طیف اوتیسم با عملکرد بالا

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های اجتماعی مبتنی بر بازی درمانی فلورتایم بر تعامل اجتماعی و کاهش رفتارهای کلیشه ای در کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا انجام شد. پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری شش ماهه اجرا شد. جامعه آماری شامل کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم شهر بوشهر در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، ۲۰ نفر به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (۱۰ نفر) و کنترل (۱۰ نفر) جای گذاری شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس مهارت های اجتماعی فرم والدین (گرشام و الیوت، ۱۹۹۰) و مقیاس رفتارهای تکراری (بادفیش و همکاران، ۲۰۰۰) استفاده شد. گروه آزمایش طی ۲۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای (دو جلسه در هفته) به صورت فردی تحت مداخله بازی درمانی فلورتایم قرار گرفتند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته ها نشان داد که با کنترل پیش آزمون، نمرات گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در متغیرهای تعامل اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای به طور معناداری بهبود یافت (۰۵/۰>P). همچنین نتایج مرحله پیگیری شش ماهه حاکی از پایداری اثرات مداخله در هر دو متغیر بود. در مجموع می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی مبتنی بر فلورتایم، روشی موثر برای بهبود تعامل اجتماعی و کاهش رفتارهای کلیشه ای در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با عملکرد بالا است و این اثرات در بلندمدت نیز تداوم دارد.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، بازی درمانی فلورتایم ، تعامل اجتماعی ، رفتارهای کلیشه ای ، مهارت های اجتماعی.