اثربخشی طرحواره درمانی گروهی در تعدیل ذهنیت های طرحواره ای ناکارآمد روانشناسان و مشاوران

برخی ذهنیت ها، از جمله ذهنیت منتقد ناکارآمد در متخصصان سلامت روان، در بروز خودانتقادگری و فرسودگی شغلی نقش اساسی دارند؛ در حالی که ذهنیت بزرگسال سالم (در طرح واره درمانی) برای حفظ ثبات هیجانی و بهبود کیفیت درمان ضروری است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی طرح واره درمانی گروهی بر تضعیف ذهنیت منتقد ناکارآمد و تقویت ذهنیت بزرگسال سالم در روان شناسان و مشاوران بود. این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۲۴ متخصص سلامت روان به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۲ نفر) و کنترل (۱۲ نفر) گمارده شدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه ذهنیت های طرح واره ای یانگ (SMI، ۲۰۰۸) بود. گروه آزمایش در ده جلسه طرح واره درمانی گروهی و یک جلسه پیگیری شرکت کردند. تحلیل داده ها با کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که طرح واره درمانی گروهی کاهش معناداری در ذهنیت منتقد ناکارآمد (P < ۰.۰۰۱) و افزایش چشمگیری در ذهنیت های سالم از جمله بزرگسال سالم و کودک شاد (P < ۰.۰۰۱) ایجاد کرد. اندازه اثر بالا (به ترتیب ۰.۸۹۲ و ۰.۸۶۰) حاکی از اثربخشی قوی مداخله است. بنابراین، طرح واره درمانی گروهی می تواند رویکردی موثر برای کاهش خودانتقادگری و تقویت ظرفیت های سالم در متخصصان سلامت روان باشد و اهمیت کار بر روی «خویشتن درمانگر» را در پیشگیری از فرسودگی شغلی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، ذهنیت منتقد ناکارآمد ، ذهنیت سالم ، خویشتن درمانگر ، روانشناسان و مشاوران.