بررسی نظریات نظریه پردازان کلاسیک و مهم جامعه شناسی

بشر در طول تاریخ، حوادث گوناگون و وقایعی پر فراز و نشیب را گذرانده است و در طول این مدت چیزی همواره ذهنش را درگیر ساخته است که چگونه می تواند در سطوحی اساسی و کلان و در راستای تحقق آرمان های بزرگ خویش، به خود و هم نسلی های خود و نیز نسل های بعد خدمت کند. در همین راستا، رشته جامعه شناسی به نوعی به شناخت مردم و افکار و اعمالشان در سطوح کلان می پردازد. اندیشمندان بزرگی در این زمینه فعالیت کرده اند که در این مقاله، به شیوه ای روش شناختی و بنیادین به آرای چهار اندیشمند کلاسیک مهم که عبارتند از ابن خلدون (نظریه مراحل و سن دولت ها، اقلیم های هفتگانه، انواع صنایع، عصبیت و...)، آگوست کنت (نظریه و روش اثبات گرایی، انواع جامعه شناسی، مراحل تطور ذهنی بشر، مدل ارگانیکی، دین انسانیت و ...)، امیل دورکیم (نظریه کارکرد گرایی ساختاری، تقسیم کار، انواع همبستگی، آنومی، خودکشی، دین و...) و نیز کارل مارکس (نظریه دیالکتیک مارکس، نقد فلسقه هگل، ایدئولوژی مارکسیسم، مانفیست کومونیسم، سرمایه، دترمینیسم تارخی و...)، پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

آرمان بشر ، جامعه شناسی ، نظریه پردازی ، ابن خلدون ، کنت ، دورکیم ، مارکس.