بررسی رویکرد حقوق کیفری ایران در قبال فرقه های انحرافی و عرفان های نوظهور و راهکارهای عملی مقابله با آن

عرفان های نوظهور در یک نگاه وسیع به هرگروه معنویت گرا گفته می شود که بعد از دهه ۱۸۰۰ میلادی مبتنی بر مولفه های مدرنیته بالاخص اومانیسم، سکولاریسم، عقلانیت ابزاری و غیره، داعیه ایده جدید و آسانی در به سعادت رساندن انسان معاصر را دارند. معنویت های نوپدید برگرفته از مبانی نظام لیبرال دموکراسی به دنبال سکولاریزه نمودن معنویت دینی منبعث از انقلاب اسلامی است. تاکنون عرفان های نوظهور جرم انگاری نشده اند و خلاهای قانونی گسترده ای در این زمینه وجود دارد. برخوردهای قانونی که طی سال های اخیر در چندین مورد با سران، مبلغان و ترویج دهندگان عرفان های نوظهور صورت گرفته است، گواه این حقیقت است که ضابطان دادگستری و مرجع قضایی عزم و اراده لازم برای مقابله قانونی دارند، ولی عدم وجود قوانین صریح و شفاف و خلاهای تقنینی باعث می شود که این اراده، موثر واقع نشود. عدم جرم انگاری و وجود خلا تقنینی، یکی از موانع و چالش های مقابله با فعالیت عرفان های نوظهور و از عوامل اصلی رشد قارچ گونه ی آن در ایران محسوب می شود و لازم است طرح مقابله با گروه های انحرافی که بیش از شش سال است در مجلس شورای اسلامی مسکوت مانده است، تصویب و اجرایی شود.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، بازاریابی سیاسی.