بررسی رابطه هوش های چندگانه، روش های نوین تدریس و مشارکت یادگیرندگان در فرایند یاددهی یادگیری

آموزش و پرورش در قرن بیست ویکم با تحولات گسترده ای در حوزه های علمی، فناوری، اجتماعی و فرهنگی روبه رو شده است. رشد سریع فناوری های اطلاعاتی، تغییر ماهیت مشاغل، پیچیده تر شدن نیازهای جامعه و گسترش دانش موجب شده است که نظام های آموزشی دیگر نتوانند با تکیه بر شیوه های سنتی تدریس، پاسخگوی نیازهای نسل جدید باشند. در گذشته، هدف اصلی آموزش انتقال مجموعه ای از اطلاعات از معلم به دانش آموز بود و موفقیت آموزشی بیشتر بر اساس میزان حفظ مطالب درسی سنجیده می شد؛ اما امروزه آموزش به عنوان فرایندی پویا، تعاملی و یادگیرنده محور شناخته می شود که در آن رشد همه جانبه فراگیران، توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی، هیجانی و خلاقانه و توانمندسازی آنان برای مواجهه با مسائل زندگی واقعی اهمیت ویژه ای یافته است. بر همین اساس، پژوهشگران علوم تربیتی معتقدند که کیفیت نظام آموزشی بیش از هر زمان دیگری به شناخت تفاوت های فردی یادگیرندگان، بهره گیری از روش های نوین تدریس و فراهم کردن زمینه مشارکت فعال آنان در جریان یادگیری وابسته است. در دهه های اخیر، تغییر پارادایم از آموزش معلم محور به آموزش یادگیرنده محور، یکی از مهم ترین رویکردهای مطرح در نظام های آموزشی جهان بوده است. در این رویکرد، معلم دیگر تنها انتقال دهنده اطلاعات نیست، بلکه نقش راهنما، تسهیل گر، طراح محیط های یادگیری و هدایت کننده فعالیت های آموزشی را بر عهده دارد. یادگیرندگان نیز از حالت منفعل خارج شده و به عناصر اصلی فرایند یاددهی یادگیری تبدیل می شوند. چنین نگرشی بر این اصل استوار است که یادگیری زمانی عمیق، پایدار و اثربخش خواهد بود که دانش آموزان در ساخت دانش، حل مسئله، بحث، پرسشگری، همکاری و فعالیت های آموزشی مشارکت فعال داشته باشند. بنابراین، میزان مشارکت یادگیرندگان یکی از مهم ترین شاخص های کیفیت آموزش محسوب می شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه هوش های چندگانه، روش های نوین تدریس و مشارکت یادگیرندگان در فرایند یاددهی یادگیری پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که میان هوش های چندگانه، به کارگیری روش های نوین تدریس و مشارکت فعال یادگیرندگان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد و تلفیق این سه مولفه می تواند به ارتقای کیفیت فرایند یاددهی یادگیری، افزایش انگیزه و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود. از این رو، بهره گیری از رویکردهای آموزشی متناسب با تفاوت های فردی یادگیرندگان، یکی از موثرترین راهکارها برای تحقق آموزش اثربخش و یادگیری پایدار در نظام های آموزشی امروز به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

هوش چندگانه ، روش نوین تدریس ، مشارکت یادگیرندگان ، یادگیری ، آموزش