تاثیر بازی درمانی بر مشکلات رفتاری، خودپنداره و عزت نفس در دانش آموزان ابتدایی دارایی اختلال یادگیری

زمینه و هدف: اختلال یادگیری در دانش آموزان ابتدایی علاوه بر مشکلات تحصیلی، اغلب با پیامدهای هیجانی و رفتاری همچون پرخاشگری، گوشه گیری، کاهش خودپنداره و افت عزت نفس همراه است که می تواند سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. ازاین رو هدف از این پژوهش بررسی تاثیر بازی درمانی بر مشکلات رفتاری، خودپنداره و عزت نفس در دانش آموزان ابتدایی دارایی اختلال یادگیری بود. مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی دارای اختلال یادگیری در مدارس ایتدایی شهرستان شاهرود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش به صورت هدفمند از میان دانش آموزانی که دارای تشخیص اختلال یادگیری بر اساس ملاک های DSM-۵ بودند انتخاب شدند. سپس ۳۰ نفر از آنان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. در انتها براساس ملاک های خروج از پژوهش ۱۲ نفر در گروه آزمایش و ۱۴ نفر در گروه کنترل باقی ماندند. پرسشنامه های تحقیق شامل چک لیست رفتار کودک توماس (CBCL) آکهوت و همکاران (۱۹۹۱)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵) و مقیاس خود پنداره کودکان پی یر – هریس (۱۹۶۹) بود. جهت تجزیه وتحلیل داده های تحقیق از آزمون آنوا استفاده شد. تمام عملیات آماری پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ با سطح معنی داری ۰۵/۰>P در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیرهای مشکلات رفتاری، عزت نفس و خودپنداره معنادار است (۰۰۱/۰>p). هم چنین تفاوت میانگین نمره های پس آزمون مشکلات رفتاری، عزت نفس و خودپنداره در دو گروه آزمایش و کنترل معنادار است (۰۰۱/۰=P). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد بازی درمانی به طور معناداری موجب کاهش مشکلات رفتاری و بهبود خودپنداره و عزت نفس دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شد. بنابراین، می توان از این مداخله به عنوان رویکردی موثر و کاربردی در مدارس برای ارتقای سلامت روان و سازگاری تحصیلی این دانش آموزان بهره گرفت.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، مشکلات رفتاری ، خودپنداره ، عزت نفس ، اختلال یادگیری