اثربخشی زوج درمانی هیجان محور بر رضایت زناشوئی و تاب آوری زوجین دارای اختلاف زناشویی شهر مشهد

زمینه و هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی زوج درمانی هیجان محور بر رضایت زناشوئی و تاب آوری زوجین دارای اختلاف زناشویی شهر مشهد انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش آزمایشی و از طرح های پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل، بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زوج های مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه ۱ شهر مشهد تشکیل دادند. به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب و به تصادف در دو گروه ازمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه ۱۵نفر). در مرحله پیش آزمون هر دو گروه به ابزارهای پژوهش پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ اولسون(۱۹۹۸) و تاب آوری کانر- دیویدسون (۲۰۰۳) پاسخ دادند. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه زوج درمانی مبتنی بر هیجان (جانسون؛ ترجمه بهرامی و همکاران، ۱۳۹۶) قرار گرفتند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزار۲۵ -SPSS و تحلیل کواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که زوج درمانی هیجان محور بر افزایش میزان رضایت زناشویی و تاب آوری زوجین دارای اختلاف زناشویی موثر بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش به نظر می رسد زوج درمانی هیجان محور بتواند در جهت حل مشکلات زوجین بیش از پیش توسط زوج درمانگران استفاده شود.

کلیدواژه ها:

اختلاف زناشویی ، تاب آوری ، رضایت زناشویی ، زوج درمانی هیجان محور