مدل علی رابطه بین ذهن آگاهی و پیشرفت تحصیلی با نقش میانجی هیجانات تحصیلی

این پژوهش با هدف بررسی مدل علی رابطه بین ذهن آگاهی و پیشرفت تحصیلی با نقش میانجی هیجانات تحصیلی انجام شد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی-همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه پژوهش دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان آبیک در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که تعداد ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل فرم کوتاه پرسش نامه هیجانات تحصیلی (AEQ؛ پکرون و همکاران، ۲۰۰۲) و پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبورگ (FMI-SF؛ والاچ و همکاران، ۲۰۰۶) بود. همچنین جهت سنجش متغیر پیشرفت تحصیلی از معدل نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ دانش آموزان استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای AMOS-۲۴ و SPSS-۲۳ انجام شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین ذهن آگاهی و هیجانات مثبت تحصیلی با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد اما میان هیجانات منفی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنادار بود (۰۱/۰ > p). ذهن آگاهی و هیجانات تحصیلی اثر مستقیم و معناداری بر پیشرفت تحصیلی نشان دادند (۰۰۱/۰ > p). همچنین، ذهن آگاهی بر پیشرفت تحصیلی از طریق نقش میانجی هیجانات تحصیلی اثر غیرمستقیم داشت (۰۰۱/۰ > p). بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که با افزایش ذهن آگاهی و هیجانات مثبت تحصیلی در دانش آموزان و همچنین کاهش هیجانات منفی تحصیلی در آنها می توان انتظار داشت که پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بهبود یابد. مدارس می توانند با برگزاری دوره های مهارت آموزی در زمینه تقویت ذهن آگاهی و تنظیم هیجانات در این زمینه گام بردارند.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان مقطع متوسطه ، ذهن آگاهی ، هیجانات تحصیلی مثبت و منفی