از مهارت های زندگی تا هوش مصنوعی؛ بازتعریف تربیت در مدرسه امروز

تحولات شتابان عصر دیجیتال، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های نوینی مواجه ساخته است. در چنین بستری، از یک سو آموزش مهارت های زندگی به عنوان زیربنای پرورش انسان توانمند، تاب آور و برخوردار از شایستگی های اجتماعی و هیجانی اهمیت فزاینده ای یافته و از سوی دیگر، هوش مصنوعی به عنوان نیرویی تحول آفرین، ساختارهای سنتی آموزش را دگرگون کرده است. مقاله حاضر با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی پیوند میان این دو حوزه و ضرورت بازتعریف تربیت در مدرسه امروز می پردازد. در این مطالعه، با تحلیل منابع علمی مرتبط با مهارت های زندگی، رویکردهای شایستگی محور و کاربردهای آموزشی هوش مصنوعی، تلاش شده است چارچوبی مفهومی برای تلفیق انسان محوری و فناوری محوری ارائه شود. یافته های بررسی نشان می دهد که مهارت های زندگی شامل توانایی هایی چون تفکر انتقادی، حل مسئله، مدیریت هیجانات و مهارت های اجتماعی، بنیان شکل گیری شخصیت متعادل و موفق در جهان پیچیده معاصر را فراهم می کنند. در مقابل، هوش مصنوعی با فراهم سازی امکان شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و توسعه محیط های یادگیری تعاملی، می تواند به تعمیق و تسهیل این مهارت ها کمک کند. با این حال، بهره گیری اثربخش از ظرفیت های هوش مصنوعی مستلزم حفظ رویکرد انسان محور در سیاست گذاری های آموزشی است. بر این اساس، بازتعریف تربیت در مدرسه امروز نیازمند تلفیق هدفمند مهارت های زندگی با فناوری های هوشمند، در راستای پرورش نسلی خلاق، مسئولیت پذیر و توانمند در عصر دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های زندگی ، ابتدایی ، علوم ، مدرسه ، دانشگاه