تحول در آموزش ریاضی: تلفیق رویکردهای نوین با بافت آموزشی ایران

مقاله حاضر با هدف بررسی رویکردهای نوین در آموزش ریاضی و امکان سنجی اجرای آن در بافت آموزشی ایران نگاشته شده است. با استفاده از روش پژوهش تحلیلی-توصیفی و مرور نظام مند منابع فارسی و لاتین، یافته ها نشان می دهد که رویکردهایی چون سازنده گرایی، یادگیری مبتنی بر مسئله، آموزش زمینه محور و بهره گیری از فناوری های آموزشی می توانند بر چالش های موجود آموزش ریاضی در ایران فائق آیند. این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری هر رویکرد، نمونه های عملی اجراشده در ایران را ارائه و چالش های فرارو را تحلیل می کند. در نهایت، الگویی بومی برای تلفیق رویکردهای نوین با ویژگی های نظام آموزشی ایران پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، رویکردهای نوین ، آموزش سازنده گرا ، فناوری آموزشی ، برنامه درسی ریاضی ، نظام آموزشی ایران