بررسی الگوهای قراردادی برون سپاری نگهداری و بهره برداری در مدیریت شهری کلان شهرها

این مقاله به بررسی و مقایسه مدل های مختلف قراردادهای برون سپاری خدمات نگهداری و بهره برداری (M&O) در شهرداری های کلانشهرها با تمرکز بر تاسیسات حیاتی شهری مانند آبنماها، پمپ های کنارگذرها و تجهیزات روشنایی پارک ها می پردازد. هدف اصلی، شناسایی چارچوب قراردادی بهینه ای است که ضمن تضمین کیفیت خدمات و افزایش طول عمر تجهیزات، به کاهش هزینه های عملیاتی و ارتقاء رضایتمندی شهروندان کمک کند. چهار مدل اصلی شامل پیمان سنتی (Plus-Cost)، قراردادهای نگهداری و بهره برداری صرف (M&O)، مشارکت عمومی-خصوصی (PPP) و قراردادهای مبتنی بر عملکرد (PBC) مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که مدل قرارداد نگهداری و بهره برداری مبتنی بر عملکرد (Based-Performance M&O) به دلیل تمرکز مستقیم بر شاخص های کلیدی عملکرد (KPIs) و ایجاد انگیزه برای نوآوری و نگهداری پیشگیرانه، بهترین تناسب را با الزامات فنی و مدیریتی این تاسیسات دارد. این مدل ریسک عملکرد ضعیف را به پیمانکار منتقل کرده و امکان بکارگیری فناوری های نوین هوشمندسازی را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

نگهداری تاسیسات شهری ، قرارداد M&O ، پیمانکاری مبتنی بر عملکرد ، شهرداری ، مدیریت دارایی