مقایسه فنی-اقتصادی و ارزیابی نگهداری و مدیریت شهری پل های تقاطع بر پایه سیستم سازه ای اتصال روسازه به زیرسازه: مطالعه موردی پل دوربرگردان غربی بلوار قائم-رحمت، شیراز

هدف این مطالعه، تحلیل و مقایسه سه حالت سیستم اتصال روسازه به زیرسازه در پل دوربرگردان غربی قائم-رحمت، واقع در شهر شیراز، از منظر فنی-اقتصادی و نگهداری-مدیریت شهری است. سه حالت موردبررسی عبارت اند از: (۱) سیستم اتصال قاب صلب بین روسازه و زیرسازه، (۲) اتصال با استفاده از نئوپرن و برش گیر بتنی و (۳) استفاده از نئوپرن به عنوان جداگر لرزه ای که با برش گیرهای طولی محدود و دوران آزاد عرشه، به سوی عملکرد مفصلی حرکت می کند. در حالت نخست، روسازه و زیرسازه با اتصال صلب به یکدیگر محکم می شوند؛ در حالت دوم، سطح پوشش دهی عرشه بر روی زیرسازه با نئوپرن قرار می گیرد و جابه جایی های سه جهت در محل نئوپرن توسط برش گیرهای طولی محدود می شود، به طوری که دوران عرشه آزاد بوده و تکیه گاه به صورت مفصلی عمل می کند؛ و در حالت سوم، نئوپرن به صورت آزاد عمل کرده و از سختی آن به عنوان جداگر لرزه ای بهره برداری می شود. هدف اصلی این پژوهش، بررسی و مقایسه ضرایب رفتار سازه ای، لنگرهای خمشی و نیروهای برشی در هر سه سیستم در پاسخ به نیروهای دینامیکی زلزله است تا تفاوت های قابل ملاحظه در ابعاد مختلف از منظر حجم میلگرد و بتن، و با نگاهی اقتصادی-مدیریتی، روشن گردد. روش پیشنهادی شامل مدل سازی دقیق سه بعدی پل در نرم افزار SAP۲۰۰۰ با و بدون استفاده از نئوپرن، تحلیل لرزه ای مبتنی بر شبیه سازی زلزله استاندارد شیراز و ارزیابی عملکرد سازه در ساختارهای مختلف اتصال روسازه به زیرسازه می باشد. براساس نتایج به دست آمده، مقایسه ای جامع از تغییرات لنگرهای خمشی و نیروهای برشی در یکی از پایه های پل ارائه می شود. همچنین، جنبه های تعمیر و نگهداری آینده پل و نقش آن در مدیریت شهری شیراز، از جمله هزینه های نگهداری، بازتوانی پس از زلزله و الزامات منابع انسانی و تجهیزاتی، بررسی می شود. نتایج کلان این پژوهش می تواند چارچوب تصمیم گیری برای پروژه های پل سازی در شهر شیراز را با تاکید بر کارایی، پایداری بلندمدت و سهولت نگهداری ارائه دهد و نقشه راهی برای تحلیل های آینده و سیاست های مدیریت زیرساخت شهری شیراز ارائه نماید.

کلیدواژه ها:

پل ، اتصال قابی ، نئوپرن ، تعمیر و نگهداری